Het is donderdag 25 januari 1945, het vriest, er ligt sneeuw. Kriminal-Obersekretär Hermann Neumeier kijkt door het gordijn van zijn werkkamer van Maliebaan 74, en ziet op straat drie mannen. Hij vindt ze verdacht, houdt ze scherp in de gaten.
Al die kantoren, al die instituten en organisaties aan de Maliebaan zorgen natuurlijk voor aanzienlijke werkgelegenheid. In principe is er uitsluitend plaats voor mensen met een politieke overtuiging die aansluit bij die van de bezetter, al zal dat voor sommige ondersteunende functies niet gegolden hebben.
In de eerste maanden van 1944 krijgt de Sicherheitspolizei in Utrecht een nieuwe chef. Hij heet Hermann Neumeier en hij gaat als PostenfĂĽhrer het kantoor Maliebaan 74 leiden. Zijn benoeming heeft te maken met de overplaatsing van zijn voorganger, Hermann Thie, die een roemloos einde van zijn Utrechtse periode kende.
